Cornish Rex

Cornish Rex ma całkowicie przypadkowe pochodzenie, będące wynikiem spontanicznej mutacji odkrytej w Kornwalii, na południowym zachodzie Anglii. W 1950 roku Nina Ennismore znalazła wśród kociąt swojej farmowej koty okaz bardzo różniący się od pozostałych: samca z falowaną sierścią, smukłym ciałem i dużymi uszami, któremu nadała imię Kallibunker. Obserwując, że ta cecha była spowodowana recesywną mutacją genetyczną, zainicjowała program hodowlany w celu utrwalenia typu.

Genetyk A. C. Jude doradzał programowi i potwierdził, że falowana sierść była podobna do sierści laboratoryjnego Reksa (króliki), co doprowadziło do nazwania nowej rasy Rex. Aby poszerzyć pulę genową, dokonano skrzyżowań z Burmami, Syjamami i kotami domowymi. Rasa przybyła do Stanów Zjednoczonych w latach 50. i została uznana przez CFA w 1964 roku.

Ważne jest, aby odróżnić Cornish Rex od Devon Rex, który pomimo podobnego wyglądu jest spowodowany inną mutacją genetyczną: oba geny są niekompatybilne i nie można ich połączyć, aby uzyskać falowaną sierść.

Cornish Rex ma nieomylną sylwetkę: długie, smukłe i wygięte ciało z wysoko osadzonymi biodrami, które nadają mu charakterystyczną postawę. Nogi są długie i delikatne, głowa jest owalna z wyraźnym stopem, a uszy są duże, szerokie u podstawy i dobrze postawione. Jego eteryczny wygląd i pełne wdzięku ruchy nadają mu niemal nadprzyrodzony wygląd, porównywany przez wielu do charta lub elfa.

Najbardziej charakterystyczną cechą jest jego falowana sierść bez sierści okrywowej: składająca się wyłącznie z podsiersia (undercoat), jest niezwykle miękka i ciepła w dotyku, z falami lub lokami pokrywającymi całe ciało. Ze względu na brak sierści okrywowej, Cornish Rex nie jest całkowicie hipoalergiczny, chociaż niektóre osoby z łagodnymi alergiami tolerują go lepiej.

Jego osobowość jest żywa, figlarna i niezwykle towarzyska. Cornish Rex nie jest spokojnym kotem: uwielbia się bawić, eksplorować, skakać na wyższe miejsca i wytrwale domagać się uwagi swoich właścicieli. Zachowuje kocięce zachowanie przez całe dorosłe życie.

Sierść Cornish Rex jest jedną z najłatwiejszych do pielęgnacji w świecie kotów: nie mając sierści okrywowej, prawie nie traci sierści do otoczenia. Jednak trzeba zwrócić uwagę na uszy i skórę: brak zewnętrznej sierści pozostawia skórę bardziej narażoną, a fałdy uszu mogą gromadzić brud. Wystarczy okresowe delikatne czyszczenie uszu wilgotną ściereczką.

Ze względu na niską izolację cieplną ciała, Cornish Rex odczuwa zimno bardziej intensywnie niż inne rasy. W zimnych klimatach może aktywnie szukać źródeł ciepła: kolan swojego właściciela, ciepłych koców. Należy upewnić się, że ma dostęp do ciepłych miejsc.

Cornish Rex ma bardzo aktywny metabolizm i odpowiadający mu apetyt. Żywienie musi być wysokiej jakości i dostarczać wystarczającej ilości kalorii, aby pokryć poziom jego aktywności. Ważne jest, aby nie ograniczać nadmiernie spożycia kalorii, ponieważ naturalnie pozostaje szczupły ze względu na swoją budowę.

Dziedziczne łysienie może wystąpić u niektórych Cornish Rex, powodując postępującą utratę sierści bez przyczyny zakaźnej lub pasożytniczej. Choć nie jest bolesne, ma podstawy genetyczne, które odpowiedzialni hodowcy starają się kontrolować. Kardiomiopatia przerostowa (HCM) jest najczęstszą chorobą serca u kotów i dotyczy również Cornish Rex; regularne badania echokardiograficzne umożliwiają wczesne wykrycie.

Ze względu na mniejszą ochronę ciała, Cornish Rex jest bardziej wrażliwy na zmiany temperatury i może łatwiej niż inne rasy rozwinąć hipotermię w zimnych środowiskach. Może również wykazywać większą wrażliwość na określone leki miejscowe lub środki znieczulające, dlatego ważne jest, aby poinformować weterynarza o rasie przed jakimkolwiek zabiegiem.

Daj swojemu Cornish Rex najlepsze żywienie z OnlyFresh, sformułowane z wysokiej jakości składnikami, aby utrzymać jego niewyczerpaną energię, smukłą sylwetkę i zdrowie układu sercowo-naczyniowego, towarzysząc mu w każdym kącie domu, który podbija.