Turkse Angora
De Turkse Angora is een van de oudste en meest verfijnde kattenrassen ter wereld, met zijn zijdeachtige vacht, zijn elegante silhouet en een karakter dat levendigheid, intelligentie en oprechte genegenheid combineert. Het is een actief, nieuwsgierig dier dat met enthousiasme deelneemt aan het huishoudelijke leven en diepe banden opbouwt met de mensen die voor hem zorgen.
Kenmerken







Oorsprong
De oorsprong van de Turkse Angora ligt in Ankara (het oude Angora) en de bergachtige regio's van Turkije, waar hij eeuwenlang van nature voorkwam, aangepast aan het koude klimaat van het Anatolische binnenland. Zijn halflanghaar, fijn en zonder ondervacht, is het resultaat van deze natuurlijke aanpassing. Europese reizigers die het Ottomaanse Rijk in de 16e en 17e eeuw bezochten, waren gefascineerd door deze witte katten en brachten ze mee naar West-Europa.
In de 18e en 19e eeuw werd de Turkse Angora in Europa gekruist met andere langhaarrassen tot het zijn identiteit als afzonderlijk ras verloor. Om het ras te bewaren begon de Ankara Zoo in de jaren 1950 met een gecontroleerd fokprogramma. Dankzij dit programma bereikte het ras in de jaren 1960 de VS, waar het officieel werd erkend. Turkije beschouwt deze kat als deel van zijn cultureel erfgoed.
Eigenschappen en aanleg
De Turkse Angora is een kat met een lang, slank en gespierd lichaam, met een natuurlijke elegantie in elke beweging. Zijn hoofd is wigvormig, met grote rechtopstaande oren, en zijn ogen kunnen blauw, amber, groen of verschillende kleuren zijn (zogenaamde wandelogen), een zeer gewaardeerd kenmerk. Het vacht is halflang, zonder ondervacht, wat het een buitengewone lichtheid en glans geeft. De lange, pluizige staart completeert een harmonieuze figuur.
Zijn karakter is actief, intelligent en uitgesproken sociaal. In tegenstelling tot veel langhaarkatten is de Turkse Angora geen bankhangkat: hij moet bewegen, verkennen, spelen en meedoen. Hij is handig met zijn poten en leert zeer snel. Veel baasjes omschrijven zijn karakter als hondachtig vanwege zijn loyaliteit en constant volgen van zijn verzorgers.
Verzorging
Het vacht van de Turkse Angora is verrassend gemakkelijk te onderhouden voor zijn lengte. Zonder ondervacht vormen er zich niet zo gemakkelijk klitten. Twee tot drie keer per week borstelen is voldoende. Tijdens de verharing helpt vaker borstelen de losse haren te controleren.
Vanwege zijn hoge activiteitsniveau heeft hij dagelijkse stimulatie nodig: interactief speelgoed, klimstructuren, intelligentiespelletjes en speeltijd met zijn baasjes. Tandverzorging en regelmatige dierenbezoeken met cardiologische evaluatie zijn ook belangrijk. Voeding moet hoogwaardig zijn en afgestemd op zijn activiteitsniveau.
Meest voorkomende ziekten
De meest bekende aandoening in het ras is aangeboren doofheid, die vaker voorkomt bij witte exemplaren met blauwe ogen (gen W). De BAER-test detecteert doofheid nauwkeurig bij kittens.
Ook hypertrofische cardiomyopathie (HCM) kan voorkomen en moet gevolgd worden via jaarlijkse echo's. Cerebellaire ataxie is gedocumenteerd bij sommige exemplaren maar is zeldzaam. Met verantwoorde fokkers, regelmatige dierenbezoeken en hoogwaardige voeding kan de Turkse Angora een lang en actief leven genieten.




















