Rosyjski niebieski

Pochodzenie Rosyjski niebieski umiejscowione jest w rosyjskim porcie Archangielsk na północy kraju, skąd miał trafić do Europy Zachodniej na pokładzie statków handlowych w XIX wieku. Uważa się, że w tym arktycznym regionie skrajny klimat sprzyjał rozwojowi jego gęstej, podwójnej okrywy włosowej, która działa jako wyjątkowy izolator przed zimnem. Pierwsze egzemplarze trafiły do Wielkiej Brytanii i Skandynawii, gdzie wzbudziły zainteresowanie swoim niezwykłym kolorem i spokojnym usposobieniem. Na pierwszych wystawach kotów w Londynie, pod koniec XIX wieku, był już uznawany za odrębną rasę.

Podczas obu wojen światowych rasa prawie wyginęła i europejscy hodowcy musieli sięgnąć po krzyżówki z kotami syjamskimi i brytyjskimi krótkowłosymi, żeby ją odtworzyć. To wprowadziło pewne zmiany w typie, które później skorygowano, aby przywrócić pierwotny standard. Dziś Rosyjski niebieski jest rasą uznawaną międzynarodowo, cenioną zarówno za wygląd, jak i za charakter. W Rosji uważany jest za symbol kulturowy i są tacy, którzy nazywają go «kotem carów», choć to określenie nie ma solidnych podstaw historycznych.

Rosyjski niebieski to kot o sylwetce typu semi-foreign: między smukłym a muskularnym, z elegancką budową, która nie popada w skrajności orientalnego ani cobby. Ma głowę kształtu klina, szerokie czoło i duże, spiczaste uszy. Najbardziej uderzające w jego wyglądzie jest połączenie jednolitego niebieskiego futra (z tym srebrzystym efektem spowodowanym jaśniejszymi końcówkami włosów) oraz intensywnie zielonych, nie do pomylenia oczu. W dotyku jego futro przypomina plusz: gęste, puszyste i o bardzo charakterystycznej fakturze, która odróżnia go od innych krótkowłosych ras.

Jeśli chodzi o temperament, Rosyjski niebieski to kot obserwujący, powściągliwy wobec obcych i głęboko wierny swojej rodzinie. Nie jest kotem, który z entuzjazmem przyjmuje gości, ale ze stałymi opiekunami rozwija bliską, trwałą więź. Jest wrażliwy na ludzkie emocje i zwykle podchodzi, gdy zauważy smutek lub złe samopoczucie u osób, które kocha. Lubi rutynę, a nagłe zmiany w otoczeniu mogą powodować u niego stres. Jest kotem czystym, uporządkowanym, mało hałaśliwym i doskonale przystosowanym do życia w domu.

Rosyjski niebieski jest, ogólnie rzecz biorąc, rasą o niewielkich wymaganiach pielęgnacyjnych. Jego dwuwarstwowa sierść wymaga cotygodniowego szczotkowania grzebieniem o drobnych zębach lub rękawicą gumową, aby usunąć martwe włosy i zachować charakterystyczną teksturę. W okresach linienia, wiosną i jesienią, warto zwiększyć częstotliwość. Z natury jest czystym kotem, dlatego kąpiele są rzadko potrzebne; jeśli jednak się je wykonuje, należy zadbać o dokładne wysuszenie podszerstka, aby uniknąć wychłodzenia lub podrażnień skóry.

Najważniejszy aspekt do obserwowania u Rosyjskiego niebieskiego nie jest fizyczny, lecz emocjonalny: potrzebuje stabilnego i przewidywalnego otoczenia. Zmiana domu, pojawienie się nowych zwierząt lub osób albo znaczne zaburzenie rutyn może wywołać u niego stres, który u tej rasy bywa czasami widoczny jako problemy z układem moczowym lub trawiennym. Żywienie powinno być wysokiej jakości i dobrze kontrolowane, ponieważ przy siedzącym trybie życia ma skłonność do nadwagi. Karmniki wzbogacające i codzienne zabawy pomagają utrzymać optymalną wagę i pobudzenie umysłowe.

Rosyjski niebieski jest jedną z najdłużej żyjących i najbardziej odpornych ras kotów, o szerokiej bazie genetycznej, która oddala go od wielu częstych chorób dziedzicznych występujących u innych ras. Jednak jego skłonność do siedzącego trybu życia w bardzo spokojnych domach predysponuje go do otyłości, która z kolei może wywołać problemy ze stawami, cukrzycę lub choroby wątroby. Kontrolowanie porcji i utrzymywanie aktywności poprzez codzienną zabawę to najlepsze długoterminowe narzędzia profilaktyczne.

Mogą też wystąpić problemy układu moczowego, szczególnie u samców, jako skutek stresu lub niewystarczającego nawodnienia. Zapewnienie stałego dostępu do świeżej wody (najlepiej za pomocą fontanny) oraz oferowanie uzupełniającego pokarmu mokrego pomaga zapobiegać tym komplikacjom. Przewlekły stres u tej rasy to czynnik ryzyka o charakterze przekrojowym, który może wpływać na wiele układów organizmu, dlatego dbanie o ich dobrostan emocjonalny jest równie ważne jak zdrowie fizyczne. Przy spokojnym i dobrze pielęgnowanym życiu Rosyjski niebieski może z łatwością dożyć ponad 15 lat.